Στεναχώρια

 Η μεγάλη στεναχώρια σου τρώει τα σωθικά. Σε ρημάζει. Σε ξεζουμίζει. Δεν σ΄αφήνει να ζήσεις, να γελάσεις , να χαρείς. Δεν σ΄αφήνει να σκεφτείς, να αποφασίσεις, να μιλήσεις.

Η στεναχώρια από μήνη της, είτε είναι μικρή, είτε είναι μεγάλη δεν σ΄αφήνει να δεις το φως του ήλιου, το φως του φεγγαριού και των αστεριών, το χρώμα των λουλουδιών και της φύσης, της θάλασσας και του ουρανού. 

Είναι ένα κακό σαράκι, μια αρρώστια που έρχεται για να μείνει και δεν φεύγει όσο και να το θες. Γιατί θέλει πολύ προσπάθεια, πολύ δύναμη για να την διώξεις. Και πολύ θέληση. Δεν υπάρχει κανένα μαγικό κουμπί να το πατήσεις και να φύγει από την ζωή σου, να σβήσει από το μυαλό σου. Πρέπει να πολεμήσεις και να προσπαθήσεις να δεις την θετική πλευρά των πραγμάτων, των καταστάσεων.

Σκέψου σοβαρά και μην αφήνεις τίποτα και κανένα να σε επηρεάζει. Η ζωή είναι δική σου και κανείς δεν επιτρέπεται να στην ταράζει. Δεν πρέπει να τον αφήνεις εσύ. Μόνο εσύ είσαι υπεύθυνη για σένα και κανείς άλλος. 

Κάτσε και αναλογίσου τι σου συμβαίνει, τι περνάς και τι αντιμετωπίζεις. Σκέψου μήπως αυτό που αντιμετωπίζεις σε κάνει πιο δυνατό. Μήπως σε βοηθάει, κατά βάθος, να αντιμετωπίσεις και τις υπόλοιπες δυσκολίες της ζωής. Μήπως σε δυναμώνει.

Πάντα στη ζωή θα υπάρχουν δύσκολες στιγμές, αλλά να θυμάσαι πως η ζωή είναι πολύ μικρή και πρέπει μέσα από αυτές τις δυσκολίες να βγεις δυνατός.