Έθιμα του Πάσχα

                        

Κάθε μεριά του τόπου μας έχει τα δικά της ξεχωριστά έθιμα για το Πάσχα. Υπάρχουν όμως και κάποια που ξεχωρίζουν. Σε αυτά θα αναφερθώ, αρχίζοντας με το έθιμο που υπάρχει στο Λεωνίδιο της Αρκαδίας, όπου αμέσως μετά την Ανάσταση, οι κάτοικοι αφήνουν τα πολύχρωμα αερόστατα- φαναράκια που έχουν ετοιμάσει τις προηγούμενες μέρες  στον ουρανό. Λέγετε πως το έθιμο το έφεραν οι ναυτικοί που είχαν δει κάτι παρόμοιο σε κάποιες ασιατικές χώρες. Όπως και νά  ΄χει, δεν παύει να είναι ένα εντυπωσιακό  θέαμα.
Στη Θράκη υπάρχει  το Κάψιμο του Ιούδα . Μετά την περιφορά του Επιταφίου την Μεγάλη Παρασκευή, καίγεται ο Ιούδας στη φωτιά που ανάβει από κλαδιά που έχουν μαζέψει τα παιδιά ,γυρνώντας από σπίτι σε σπίτι. Μέρος της στάχτης ρίχνεται στα μνήματα.
Στην περιοχή της Κέρκυρας, υπάρχει το έθιμο των μπότηδων. Αναφέρομαι στο σπάσιμο των πήλινων κανατιών, τα οποία αφού τα γεμίσουν με νερό  το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, μετά την Πρώτη Ανάσταση, τα πετούν από τα μπαλκόνια των σπιτιών, αναπαριστώντας έτσι, τον σεισμό που έγινε στον τάφο του Ιησού.
Στην Ζάκυνθο, η έξοδος του Επιταφίου δεν γίνεται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής , αλλά γύρω στις 04.00΄ το ξημέρωμα. Γύρω στις 05.30΄επιστρέφει στην εκκλησία όπου και συνεχίζεται η Ακολουθία. Και εδώ, κατά την Πρώτη Ανάσταση , οι νοικοκυρές σπάνε πήλινες στάμνες.

 Στην Χίο έχουμε τον ρουκετοπόλεμο. Οι κάτοικοι δύο ενοριών ,του  Αγίου Μάρκου και της Παναγίας της Ερειθιανής  που βρίσκονται αντικριστά,  εκτοξεύουν τις αυτοσχέδιες ρουκέτες τους το βράδυ της Ανάστασης Μάλιστα αμέσως μετά το Πάσχα, αρχίζουν την κατασκευή των ρουκετών για την επόμενη χρονιά.
Το μεσημέρι της Μεγάλης Πέμπτης, στην Πάτμο, λαμβάνει χώρα το έθιμο της αναπαράστασης της πράξης του Ιησού, κατά την οποία , μετά τον Μυστικό Δείπνο, ο ίδιος έπλυνε τα πόδια των μαθητών του.Ο Ηγούμενος της Μονής Θεολόγου ραντίζει συμβολικά τα πόδια 12 μοναχών ή κληρικών. Το έθιμο γίνεται στην πλατεία Ξάνθου, μπροστά στο Δημαρχείο.