Thanks God, It's  Christmas time! At Last!

Τα Χριστούγεννα έφτασαν. Επιτέλους! Φώτα, μουσική, κάλαντα, χαρά, διασκέδαση, χορός!

Φαγητό με τους αγαπημένους μας αλλά και στιγμές χαλάρωσης κοντά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο με τα φωτάκια του να αναβοσβήνουν και τα στολίδια του να λάμπουν.

Δεν χρειάζεται να είσαι παιδί για να νιώσεις τη χαρά των Χριστουγέννων. Η χαρά, η ελπίδα, η αγάπη βρίσκονται στο μυαλό μας. Θα είμαστε χαρούμενοι αν το θέλουμε εμείς οι ίδιοι. Αν δεν αφήσουμε να μας επηρεάσει τίποτα. Ούτε κακές ή αρνητικές σκέψεις, ούτε τοξικοί άνθρωποι. Τα διώχνουμε όλα μακρυά μας και κρατάμε αυτά που μας κάνουν να αισθανόμαστε όμορφα, ανάλαφρα, και ευτυχισμένοι. Τώρα είναι η στιγμή να διασκεδάσουμε και να περάσουμε καλά.

Έχουμε καιρό για να σκεφτούμε όλα αυτά που μας πλήγωσαν , που μας πείραξαν και μας πόνεσαν.Έχουμε καιρό να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε για να μην αισθανθούμε ποτέ ξανά έτσι- όσο αυτό είναι δυνατό. Δεν χρειάζονται απολογισμοί και λήψη νέων αποφάσεων. Ούτε σχέδια για το μέλλον. Είναι η στιγμή να ζήσουμε το παρόν με τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν , με τους ανθρώπους που εκτιμάμε και μας εκτιμούν.

Κάθε νέο έτος που ανατέλλει έχει πολλές, πολλές μέρες για να κάνουμε πλάνα και να σκεφτούμε τις επόμενες μας κινήσεις.

Δεν είναι απαραίτητο να γίνει κάτι τέτοιο αυτές τις όμορφες και λαμπερές μέρες. Τραγουδήστε, γελάστε δυνατά αφήστε να σας συνεπάρει η χαρά. Τυλιχτείτε με την  μαγεία των Χριστουγέννων. Αφήστε το πνεύμα των Χριστουγέννων να σας "λούσει", από την κορυφή ως τα νύχια. Η ζωή είναι δική μας και είναι στο χέρι μας να τη ζήσουμε και να την απολαύσουμε.

Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος!

Κρύο, κρύο, πόσο κρύο!

Σας φαίνεται δύσκολος και βαρύς ο χειμώνας; Ατελείωτος , κρύος και κουραστικός; Κι όμως, έχει και τα ωραία του. Και πιστέψτε με, υπάρχουν πραγματικά, πολλοί λόγοι να τον αγαπήσετε. Το κρύο μπορεί να είναι δύσκολο, είναι όμως μια πολύ καλή δικαιολογία για να μείνεις σπίτι, να χουχουλιάσεις , να ακούσεις την αγαπημένη σου μουσική , δίπλα στο τζάκι ή έστω στη ζεστασιά της σόμπας ή των καλοριφέρ (ζέστη να έχει κι ας προέρχεται από όπου θέλει),  με μια κούπα ζεστό κακάο,

καφέ ή τσάι, μόνος ή με συντροφιά (όχι πείτε μου , σκέφτεστε κάτι καλύτερο;). Εξάλλου το "κρύο, καιρός για δύο" δεν αφορά τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού , αλλά τις κρύες μέρες του χειμώνα.

Από την άλλη αν είσαι πιο sportive τύπος, ήρθε η καταλληλότερη των εποχών για να απολαύσεις τα χειμερινά σπόρ (βλέπε σκι, snowboard και πολλά άλλα), ή έστω να τρέξεις στο χιόνι παίζοντας χιονοπόλεμο. Αν πάλι είσαι καλλιτεχνικό πνεύμα

, να η ευκαιρία σου να δημιουργήσεις έργα απείρου κάλλους. Που ξέρεις, μπορεί να ανακαλύψεις ότι έχεις ταλέντα που δεν είχες ποτέ σου φανταστεί. Το κρύο του χειμώνα είναι η τέλεια δικαιολογία να μείνεις σπίτι και να μη βγαίνεις έξω, ειδικά αν δεν θέλεις να βλέπεις κόσμο. Τώρα σου δίνεται η ευκαιρία να φας όσο θες και να μη φαίνεται (τόσα πουλόβερ και χοντρά μπουφάν μπορούν να κρύψουν τα περιττά κιλά που, ίσως, προστεθούν στο άλλοτε λυγερό κορμάκι μας).

Οι νύχτες είναι μεγαλύτερες και έχεις ακόμη μια δικαιολογία να κοιμάσαι νωρίς , ιδίως αν είσαι αυτό που λέμε , νυχτερινός τύπος. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι υπομονή.Οι μέρες μετά τα Χριστούγεννα αρχίζουν να μεγαλώνουν ξανά.

Δευτερόλεπτο το δευτερόλεπτο, λεπτό το λεπτό, ώρα την ώρα (μην ξεχνάς πως η μέρα αρχίζει να μικραίνει από τον Ιούνιο, αρχές καλοκαιριού). Καλή δύναμη λοιπόν!

Αγάπης Ποίηση

Χειμωνιάζει και η διάθεση αλλάζει. Γίνεται πιο τρυφερή, πιο χουχουλιάρικη. Και τι πιο ωραίο γι΄αυτή την εποχή , από ένα ποίημα στην αγάπη. Ή, αν προτιμάτε, από ένα ποίημα για την αγάπη.

Γιατί μ’ αγάπησες

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες

στα περασμένα χρόνια.

Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα

και σε βροχή, σε χιόνια,

δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου

μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,

μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο

κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,

μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν

με την ψυχή στο βλέμμα,

περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο

της ύπαρξής μου στέμμα,

μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν.

Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες

και στη ματιά σου να περνάει

είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο

να παίζει, να πονάει,

μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.

Γιατί, μόνο γιατί σε σένα άρεσε

γι’ αυτό έμεινε ωραίο το πέρασμά μου.

Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα,

σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.

Γιατί, μόνο γιατί σε σένα άρεσε.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα,

γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.

Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη

μένα η ζωή πληρώθει.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου

μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.

Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου

μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,

μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.

Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες

έζησα, να πληθαίνω

τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες

κ’ έτσι γλυκά πεθαίνω

μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες.

Μαρία Πολυδούρη

Σχέσεις και  Αγάπη

Σύμφωνα με έρευνες, χρειάζεται μόλις 1/5 του δευτερολέπτου για να ενεργοποιηθούν στον εγκέφαλό μας οι χημικές διεργασίες που μας προκαλούν ευφορία, όταν κοιτάζουμε αυτόν για τον οποίο χτυπά η καρδιά μας!

Όταν κοιτάζουμε ή σκεφτόμαστε αυτόν/αυτήν που αγαπάμε, συγκεκριμένα τα σημεία του εγκεφάλου απελευθερώνουν ένα κοκτέιλ από ουσίες και το “χτύπημα” του 'έρωτα είναι ανάλογο αυτού από τη λήψη μικρής δόσης κοκαΐνης.

Από την άλλη, το φιλί είναι πολύ σημαντικό όχι μόνο στη αρχή μιας σχέσης αλλά στη συνέχεια και στη διατήρηση της. Μας κάνει  να νιώθουμε πιο ερωτικοί, βοηθάει στο να επιλέγουμε τους ερωτικούς μας συντρόφους, αλλά και να τους κρατάμε κοντά μας.Υπάρχει πραγματική συσχέτιση ανάμεσα στον αριθμό των φιλιών που δίνουν τα μέλη μακροχρόνιων σχέσεων και στην ποιότητα της σχέσης τους.

Υπάρχουν βέβαια και κάποια πράγματα  που σκοτώνουν μια σχέση.Τα τέσσερα πιο σημαντικά είναι:

• η επαναλαμβανόμενη κριτική,
• οι υπερβολικές εκφράσεις κατάκρισης, όπως ο σαρκασμός,
• το να είναι κανείς αμυντικός και 
• το να κωλυσιεργεί διαρκώς, κάτι που σημαίνει ότι η επικοινωνία χάνεται ολοκληρωτικά.

Ακόμα και μετά από ένα διαζύγιο, όμως, οι σχέσεις, πολλές φορές, δεν τελειώνουν απαραίτητα, ειδικά αν υπάρχουν παιδιά. Μία έρευνα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των γονιών μετά το διαζύγιο έδειξε ότι υπάρχουν πέντε είδη αυτών.Αυτές είναι:

• Διάλυση σχέσης, από όπου αποχωρεί (συνήθως) ο πατέρας.
• Τέλεια φιλαράκια, όπου οι γονείς εξακολουθούν να είναι καλοί φίλοι.
• Συνεργάτες, όταν οι διαζευγμένοι προχωρούν, αλλά παραμένουν ως στήριγμα ο ένας για τον άλλο.
•  Θυμωμένοι συνεργάτες, όπου οι διαπληκτισμοί συνεχίζονται και μετά το διαζύγιο.
• Ορκισμένοι εχθροί, όπου τα παιδιά γίνονται πιόνια ανάμεσα στις διαμάχες, με αποτέλεσμα συνήθως να αποκτούν ψυχικά τραύματα.
  

Τέλος πρέπει να καταλάβουμε πως κάποια πράγματα, μικρά, πραγματικά  μετράνε και οι απλές πράξεις ευγένειας , όπως το να φέρεις στο σύντροφό σου μία κούπα τσάι στο κρεβάτι ή να βγάλεις έξω τα σκουπίδια, μπορεί να εκτιμηθούν πού περισσότερο αλλά και να δείξουν πολλά παραπάνω από ένα κουτί σοκολατάκια ή ένα μπουκέτο λουλούδια.

Όπως είπε και ο  Γάλλος συγγραφέας Antoine de Saint – Exupery:

  “Αγάπη δεν είναι να κοιτάζετε επίμονα ο ένας τον άλλο, αλλά να κοιτάτε μαζί προς την ίδια κατεύθυνση”

Η μάνα του στρατιώτη

Δεν γνωρίζω - και στην τελική δεν με ενδιαφέρει κιόλας - τι γίνεται στις άλλες χώρες, αλλά εδώ στην Ελλάδα, η Ελληνίδα μάνα θα αισθανόταν πολύ τυχερή αν κατάφερνε να πάει στο στρατό μαζί με το γιο της, ώστε να είναι κοντά του, να τον φροντίζει και να του συμπαραστέκεται. Να του δίνει να φάει από το δικό της, νόστιμο, φαγητό, να τον συμβουλεύει πως θα ντυθεί για να μην κρυώσει.

Η μάνα, πια, είναι εκείνη που παίρνει την κατάσταση στα χέρια της. Θα κινήσει γη και ουρανό να βρει τρόπο, να βρει γνωστούς, έτσι ώστε ο γιος της να περάσει την θητεία του όσο πιο ανώδυνα γίνεται. Και γιατί όχι; Αφού όλοι αυτό κάνουν ή προσπαθούν να κάνουν. Και πιστέψτε με, αν κάποιος "πέσει" στην πίεση της μάνας, είναι πραγματικά αδύνατο να γλιτώσει  από αυτή!

Και πως να μην ανησυχεί η δόλια, όταν το παιδί που, ας μη γελιόμαστε, στα μάτια της θα είναι πάντα το μωρό της, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα βρίσκεται  μακρυά της και η ίδια θα τρέμει από την αγωνία για την ασφάλεια και τη σωματική και ψυχολογική ακεραιότητα του. Τι κι αν η θητεία είναι πλέον μόνο εννέα μήνες.Τι κι αν όλοι τη διαβεβαιώνουν πως, τα πράγματα στο στρατό δεν είναι όπως παλιά. Για την ίδια δεν παύει να είναι ένα μέρος άγνωστο, ένας τομέας που δεν μπορεί να επεμβαίνει τις στιγμές που κρίνει πως έτσι πρέπει να κάνει, για να σταθεί και να βοηθήσει το παιδί της. Κι αυτό είναι κάτι που την "σκοτώνει".

Η καρδιά της  μάνας που το παιδί της είναι στρατιώτης, χτυπά δυο φορές πιο δυνατά μέχρι τη μέρα που θα απολυθεί και θα επιστρέψει κοντά της. Έως τη στιγμή που θα χρειαστεί να φύγει, πάλι, είτε γιατί θα παντρευτεί , είτε επειδή δεν βρίσκει δουλειά. Αλλά και τότε, η μάνα, θα κάνει τα πάντα για να βοηθήσει το παιδί της. Γιατί καμία, μα καμία, πιστέψτε με, μάνα, δεν θέλει να αποχωρίζεται κανένα παιδί της, είτε αγόρι, είτε κορίτσι.

Τα μυστικά της ευτυχισμένης ζωής

Η ζωή είναι, από μόνη της, δύσκολη, αλλά μπορεί να γίνει, πολύ εύκολα, απλή.Είναι στο χέρι του καθένα μας. Πραγματικά, πόσο πιο όμορφα θα ήταν όλα αν θεωρούσαμε απλή και εύκολη τη ζωή. Πόσο πιο ευτυχισμένοι θα ήμασταν! Μυστικές συνταγές δεν υπάρχουν, μόνο θέληση και κάποια μικρά πραγματάκια να ακολουθήσουμε.

 Μαθαίνουμε να μη νοιαζόμαστε τόσο για το τι θα πουν οι άλλοι ή τι θα κάνουν. Δεν γινόμαστε θύματα αλλά και δεν θεωρούμε τον εαυτό μας θύμα. Βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο κι όχι μισοάδειο, όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα. Χαμογελάμε και γελάμε όσο περισσότερο μπορούμε και φυσικά δεν θεωρούμε ότι είμαστε τέλειοι γιατί το τέλειο δεν υπάρχει. Υπομένουμε, επιμένουμε και δεν φοβόμαστε να ρισκάρουμε. Η γνώση είναι δύναμη και πάντα μαθαίνουμε όσα περισσότερα μπορούμε.

Εκτιμάμε αυτό που μας δίνεται και πάντα προσπαθούμε για το περισσότερο και το καλύτερο. Επιλέγουμε τους φίλους και διασκεδάζουμε τη ζωή μας. Δεν αφήνουμε τις δυσκολίες να μας παίρνουν από κάτω. Προσπαθούμε να κάνουμε αυτό που μας αρέσει και μαθαίνουμε να συγχωρούμε. 

  Αν είμαστε ειλικρινείς και πιστοί στον εαυτό μας όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους. Καλή δύναμη!

.

Θλίψη, νεύρα και λύτρωση

Έχω νεύρα. Όλα μ΄ενοχλούν. Όλα με πειράζουν. Όλα μου τη "δίνουν". Με νευριάζουν αυτοί που το πρωί οδηγούν λες και βγήκαν βόλτα ,ενώ εγώ βιάζομαι να φτάσω στο γραφείο (μα καλά μόνο εγώ βιάζομαι, μόνο εγώ πρέπει να βρίσκομαι συγκεκριμένη ώρα εκεί;).

Αυτοί που οδηγούν λες κι ακόμα κοιμούνται, αργά αργά και νωχελικά. Αυτοί που έχουν μαστόρους από τις 07.30΄το πρωί και σου λένε "...δεν κοιμάται κανείς τέτοια ώρα, όλοι είναι στις δουλειές τους..".

Με πειράζει όμως και που όλοι φεύγουν. Φεύγουν μετά από είκοσι χρόνια διαμονής σε έναν τόπο και ξέρεις πως, λογικά, δεν θα τους ξαναδείς ποτέ. Στο  μπαλκόνι τους δεν θα φέγγουν τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια ξανά, δεν θα ακούσεις τον σκύλο τους να γαβγίζει και συ να καταριέσαι την τύχη σου με τους γείτονες που έχεις. Δεν θα σου πουν ξανά καλημέρα την ώρα που απλώνεις ρούχα και δεν θα πιάσεις ξανά κουβέντα μαζί τους να σας ακούει όλη η γειτονιά.

Με πειράζει που πολλοί από αυτούς που γνώριζα έχουν "φύγει",  είτε από αρρώστια είτε από γηρατειά και ξέρω πως, αυτούς σίγουρα, δεν πρόκειται να τους ξαναδώ. Με πειράζει που δεν μπορώ να γυρίσω πίσω τον χρόνο και να αλλάξω καταστάσεις ,να αλλάξω πράγματα, να  ζήσω διαφορετικά, να περάσω περισσότερο χρόνο με τους αγαπημένους που "έφυγαν" και να τους πω πράγματα που δεν τόλμησα.

Μου φέρνει θλίψη , όμως και η σκέψη πως, σε λίγο θα "φύγουν" και άλλοι αγαπημένοι μου και δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι΄αυτό, γιατί αυτή είναι η φυσική ροή των πραγμάτων. Τι παράξενο πράγμα .Ο θάνατος είναι το μόνο σίγουρο στη ζωή και το γνωρίζουμε από την στιγμή που αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τον κόσμο κι όμως, ποτέ δεν θα μάθουμε να τον αποδεχόμαστε σαν κάτι φυσιολογικό και επόμενο.

Το κυριότερο λάθος που κάνουμε είναι ότι θεωρούμε πολλά πράγματα σταθερά και αυτονόητα στη ζωή μας και πως αυτά μπορούμε άνετα να τα παραμελήσουμε και να ασχοληθούμε με άλλα που μας απασχολούν , όπως προβλήματα οικονομικά, επαγγελματικά, αρρώστιες κλπ. Έτσι παραμελούμε όλους αυτούς που μας νοιάζονται, δεν ασχολούμαστε μαζί τους ,απομακρυνόμαστε, ατονούν οι κοινές δραστηριότητες, η επικοινωνία και προσπαθούμε να τα αντιμετωπίσουμε όλα μόνοι. Και όταν αντιλαμβανόμαστε το τι κάναμε είναι πλέον πολύ αργά.Τελικά, τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Και δεν είναι ακόμη αργά να το καταλάβουμε και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε διαφορετικά.

Το άγχος των εξετάσεων

Οι βάσεις ανακοινώθηκαν. Άλλα παιδιά  χάρηκαν ,άλλα στεναχωρέθηκαν. Τα βάσανα του σχολείου και του φροντιστηρίου  για κάποιους τελείωσαν. για κάποιους άλλους όμως , εδώ κι ένα μήνα , μόλις ξεκίνησαν.
 Κάποια παιδιά διαβάζουν, αγχώνονται, παιδεύονται, ελπίζουν, προσπαθούν, εξαντλούνται.Τα παιδιά, αλλά και οι γονείς,  πρέπει να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν και αντιλαμβάνονται τις εξετάσεις. Η είσοδος σε μια σχολή ,δεν σημαίνει αυτόματα και επαγγελματική αποκατάσταση.

Η αποβολή του υπερβολικού άγχους, επιβάλλεται. Υπάρχουν , λοιπόν, κάποια πράγματα που πρέπει να κάνουν οι μαθητές για να κάνουν τη ζωή τους και το διάβασμα τους ευκολότερα. Όπως,  να οργανώσουν όσο καλύτερα μπορούν, την ύλη για διάβασμα, επισημαίνοντας τα δύσκολα και σημαντικά σημεία. Οι συχνές επαναλήψεις βοηθούν στην κατανόηση και την συγκράτηση όλων όσων έχετε διαβάσει παιδιά. Μη εξαντλήστε στο διάβασμα, δεν έχει όφελος και δεν βοηθάει.Να ξέρετε πως σε όλους συμβαίνει να μη θυμούνται τίποτα από αυτά που διάβασαν όταν πιέζονται και αγχώνονται. Από τη άλλη τα διαλείμματα είναι πάντα απαραίτητα. Το μυαλό χρειάζεται ξεκούραση για να μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα. Με αυτό τον τρόπο θα αποφύγετε τον πανικό και τις αρνητικές σκέψεις, τόσο πριν  αλλά και κατά την διάρκεια των εξετάσεων.
Όσο για σας γονείς, πρέπει αποφύγετε να πιέζετε το παιδί σας, λέγοντας του συνέχεια πως πρέπει να διαβάσει και πως πρέπει να κοπιάσει για να πετύχει τους στόχους του. Το κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς και ξέρει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει. Ο γονιός οφείλει να το παρατηρεί διακριτικά και να επεμβαίνει αν και εφόσον θα του ζητηθεί.
Η σωστή προετοιμασία του παιδιού, η αυτοπεποίθηση του, η σιγουριά του  για τις  ικανότητες του, η επιμονή και η υπομονή, αλλά και η θέληση του να πετύχει,η ηρεμία και φυσικά και λίγη τύχη,είναι οι παράγοντες που μπορούν να συμβάλλουν και να οδηγήσουν στην επιτυχία.